Saturday, July 17, 2010

ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ခဲ့ေသာ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္....

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဒႆန ဖြင့္ဖူးတယ္...
ဘ၀ၾကင္ေဖၚ ေရြးတယ္ဆိုတာ အေဆာင္မွာ ဟင္းပြဲေရြးသလိုပဲ..တဲ့...
အဆီမ်ားေတာ့ အသားနဲ႔၊ အသားမ်ားေတာ့ အေရက်ဲ ... 
မဆြဲခင္မွာေတာ့ ဟိုဟာေကာင္းႏိုး ဒီဟာေကာင္းႏိုးန႔ဲ... ေရြးလိုက္ရတာ မ်က္စိကိုျပာလို႔....
ဒီလိုနဲ႔ လက္သင့္ရာ ဟင္းတစ္ပြဲ ေကာင္းႏိုးရာရာကို ဆြဲခဲ့... 
အတူစားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ႏိႈ္င္းယွဥ္ရင္း ၾကည့္ေတာ့မွ.. ကိုယ့္ဟင္းခြက္ကနဲ ... ျပန္လဲလို႔မရ.. 
ေဒါပြပြနဲ႔ 
အဖတ္တင္ေနတဲ့ ဟင္းတစ္ပြဲ...ၾကိတ္မွိတ္ပဲ စားခဲ့ရသတဲ့.....။

(credit = ဆရာကိုရန္ႏုိင္ေအး)

0 comments:

Post a Comment